W takich zastosowaniach coraz częściej wykorzystuje się lekkie płyty z tworzyw i kompozytów. Nie są one jednak uniwersalnym zamiennikiem wszystkich innych systemów. Ich przewaga pojawia się przede wszystkim tam, gdzie warunki inwestycji premiują mobilność.
Mniejsza masa upraszcza logistykę
Ciężkie płyty drogowe wymagają odpowiednio przygotowanego transportu oraz sprzętu do rozładunku i montażu. Przy lekkich systemach część tych operacji może być znacznie prostsza.
Ma to szczególne znaczenie na terenach z ograniczonym dostępem, na przykład w parkach, przy obiektach sportowych, podczas robót instalacyjnych czy na działkach, na których duży samochód z HDS ma niewiele miejsca do manewrowania.
Mniejsza masa elementów ułatwia również ich przemieszczanie już na terenie inwestycji.
Gdy droga musi zmieniać swoje położenie
Nie każda nawierzchnia tymczasowa pozostaje w jednym miejscu od początku do końca robót.
Przy inwestycjach liniowych, pracach ziemnych czy etapowej zabudowie może pojawić się potrzeba przenoszenia drogi w kolejne miejsce. W takim przypadku znaczenie ma nie tylko pierwszy montaż, ale cały cykl: demontaż, przemieszczenie elementów i ponowne ułożenie.
Właśnie wtedy płyty kompozytowe drogowe mogą mieć przewagę nad cięższymi rozwiązaniami, jeśli ich parametry odpowiadają przewidywanym obciążeniom.
Ważny jest rodzaj ruchu
Lekka płyta nie oznacza automatycznie nawierzchni odpowiedniej dla każdego pojazdu. Przy wyborze trzeba uwzględnić zarówno parametry konkretnego systemu, jak i sposób jego użytkowania.
Inne wymagania będzie miała trasa dla samochodów osobowych lub dostawczych, inne dojazd dla sprzętu budowlanego, a jeszcze inne nawierzchnia wykorzystywana przez pieszych podczas imprezy masowej.
Znaczenie mają również liczba przejazdów, rodzaj podłoża oraz miejsca, w których pojazdy skręcają lub zatrzymują się na dłużej.
Ochrona istniejącego terenu
Lekkie systemy mogą być wykorzystywane także wtedy, gdy celem nie jest budowa drogi od podstaw, ale zabezpieczenie istniejącej powierzchni.
Dotyczy to między innymi trawników, terenów rekreacyjnych czy utwardzonych placów, po których przez krótki czas musi poruszać się dodatkowy ruch.
Po zakończeniu prac nawierzchnię można zdemontować, bez pozostawiania trwałej drogi w miejscu, w którym nie jest już potrzebna.
Kompozyt czy ciężka płyta?
Wybór nie powinien sprowadzać się do stwierdzenia, że jedna technologia jest zawsze lepsza od drugiej.
Ciężkie płyty betonowe i stalowe mają swoje zastosowanie tam, gdzie potrzebna jest nawierzchnia przygotowana na duże obciążenia i intensywną eksploatację. Lekkie systemy zyskują przewagę wtedy, gdy ważne są mobilność, sprawny montaż, łatwiejsza logistyka oraz możliwość wielokrotnego wykorzystania nawierzchni w różnych miejscach.
Najlepszym punktem wyjścia jest więc określenie warunków inwestycji: rodzaju podłoża, pojazdów, czasu użytkowania i tego, czy droga będzie w trakcie prac przenoszona. Dopiero wtedy można dobrać system, który rzeczywiście ułatwi realizację zadania.